السيد محمد حسين الطهراني
44
لمعات الحسين (ع) (فارسى)
راستش را مىخواهم ! گفتم : دلهاى كوفيان همه با توست ؛ و ليكن شمشيرهايشان همه بر كمك و مساعدت بنى اميّه است ؛ و يارى و نصرت هم از جانب خداست ! فرمود : آرى ! اين سخنى است كه تو از روى صدق و راستى گفتى ! مردم همگى بردگان و بندگان مال دنيا هستند ؛ و تلفّظ به ديندارى فقط كلام لغو و بى محتوائى است كه بر سر زبان هايشان جارى است . پاسدارى از دينشان فقط در محدودهاى است كه در پرتو آن ، معيشتهاى فراوان به دست آورند ؛ و چون با غِربال امتحان و ابتلاء آزمايش شوند معلوم مىشود كه دينداران واقعى چه بسيار اندكند . » خطبه حضرت در وقت ممانعت حُرّ و چون حرّ بن يزيد رياحى از حركت آن حضرت به كوفه و يا مراجعت به مدينه بشدّت منع كرد ، آن حضرت در ذِى حَسَم به پا خاست ، و طبق روايت طبرى در « تاريخ » از عَقَبه بن أبى العيزاز : فَحَمِدَ اللَهَ وَ أَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ : أَمَّا بَعْدُ ؛ إنَّهُ قَدْ نَزَلَ مِنَ الامْرِ مَا قَدْ تَرَوْنَ . وَ إنَّ الدُّنْيَا قَدْ تَغَيَّرَتْ وَ تَنَكَّرَتْ وَ أَدْبَرَ مَعْرُوفُهَا وَ اسْتَمَرَّتْ حَذَّآءَ ،